Sunday, June 20, 2010

Allergy သို႔မဟုတ္ မတည့္အတူေန

Q 1: က်မ အခုႏွစ္ပိုင္းမွာ အသားဆိုရင္ မည္သည့္အသားပဲျဖစ္ျဖစ္ စားၿပီးရင္ အလာဂ်ီျဖစ္လာတယ္။ တကိုယ္လံုး အဖုအပိန္႔ေတြ ထြက္လာၿပီး ယားတယ္။ အသားသတ္လြတ္ မစားခ်င္လည္း စားေနရတယ္။ ဘာေဆး ေသာက္သင့္ပါသလဲ?

Q 2: Allergic ျဖစ္တာကို အျမစ္ျပတ္ေအာင္ ဘာေဆးစားရမွာလဲဆုိတာ လမ္းညြန္ေပးပါဦးဆရာ။ က်မမွာေလ seafood ေတြကုိစားရင္ အရမ္းယားပါတယ္၊ ယားတဲ႔ေနရာက ခႏြာကုိယ္က တေနရာျပီး တေနရာ လည့္ျပီးေတာ့ကုိ ယားတာ။ အရင္ကေတာ့ လက္ေခ်ာင္းေတြၾကားမွာ အရည္ၾကည္ဖုေလးထြက္ထြက္လာတယ္ ကုတ္ရင္ အဖုက ပုိမ်ားလာတယ္။

အခုက်ေတာ့ seafood အမ်ားၾကီးစားမိရင္ မိန္းမအဂါၤစပ္မွာ ယားတဲ႔အဖု ထြက္လာပါတယ္။ မကုတ္ရဲဘူး။ တအား မ်ားလာမွာ စုိးလုိ႔ပါ။ ယားတာကုိလည္း အျမစ္ျပတ္ခ်င္လွပါျပီ။ ယားလာရင္ ADEZIO ေသာက္ပါတယ္။ ပုိဆုိးတာက မိတ္ကပ္ေတြ လိမ္းရင္လည္း မ်က္ႏွာမွာ ယားတယ္။ အစကေတာ့ မိတ္ကပ္ေတြ မေကာင္းလုိ႔ပဲ ထင္ခဲ႔တာ။ ဒါေပမယ့္ အေကာင္းစားေတြလည္း ၀ယ္စမ္းၾကည့္ျပီးပါျပီ။ ယားတာပါပဲဆရာ။ အခုက ရုိးရုိး skin naturals lotion ေတြကုိပဲ လိမ္းေနရတာ၊ ဘာမိတ္ကပ္မွကုိ လိမ္းလုိ႔မရပဲျဖစ္ေနတာ။ တခါတေလေတာ့ အလွေတာ့ ျပင္ခ်င္တာေပါ့ ဆရာရယ္။ ႏွတ္ခမ္းနီေတြ လိမ္းရင္လည္း ႏွတ္ခမ္း ယားတတ္ပါတယ္။ ဘာႏွတ္ခမ္း အေရာင္ေတြကုိမွ လိမ္းလုိ႔မရပါဘူး။ ရုိးရုိး အဆီ lipice ေတြပဲ လိမ္းနုိင္တာ။ အဲဒါေတာင္မွ NIVEA ကထုတ္တဲ႔ lipice strawberry တမိ်ဳးပဲ လိမ္းလုိ႔ရတာ။ အဲဒီ Allergic နဲ႔ပါတ္သတ္ျပီးေတာ့ က်မဘယ္လုိေပ်ာက္ေအာင္ကုရမွလဲဆုိတာ လမ္းညြန္းေပးပါဆရာရယ္။ အားကုိးပါတယ္ဆရာ။ ေက်းဇူးလည္း အမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္။

A: “အေမးရွိေတာ့ အေျဖရွိ၏။ အနာသိ ေဆးရွိ၏။ ဘာမွမပူနဲ႔၊ ဆရာနဲ႔ေတြ႕ ေပ်ာက္ျပီသာမွတ္။” အရပ္ေဆးဆရာမ်ား ဆိုရင္ အဲလိုေျပာလိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ဒီလို႕႕႕။

(အလာဂ်ီ)ဆိုတာ ေမးတဲ့သူ ေရးလိုက္တဲ့အတိုင္း ျဖစ္တဲ့လကၡဏာေတြက အကုန္မွန္ပါတယ္။ ျဖစ္ရင္ အေတာ္ အခံရ ခက္တာ။ ဒုကၡေသးေသးေလးကေန အသက္ကိုပါ ရန္ရွာႏိုင္တယ္။ Allergic rhinitis ဆိုတဲ့ ႏွာရည္ေတြ တယိုယို ျဖစ္ေနတာ။ Asthma ပန္းနာေရာဂါ၊ Atopic eczema ႏွင္းကူနာ၊ Multiple allergies မတည့္ျခင္းေပါင္းစံု (ပန္းနာ + ႏွင္းကူးနာ + ႏွာရည္ယို) အတူတြဲ ျဖစ္ေနတာ ဆိုျပီးရွိပါတယ္။ Insect venom သန္း-မွက္-ေလွးစတဲ့ အင္းဆက္ ကိုက္ခံရတာ၊ Hook Worm ခ်ိတ္သံေကာင္ ရွိတာ၊ ပန္း-ျမက္-သစ္ပင္-ေပါင္းပင္ေတြရဲ႕၀တ္မံႈေတြ၊ (ဖန္းဂတ္စ္)မိႈ၊ အိမ္ေမြး တိရစၧာန္ ေၾကာင္၊ ေခြးေတြဟာလည္း (အလာဂ်ီ)ကို ရေစတဲ့အရာေတြပါဘဲ။

ဒီစာ ကုန္ေအာင္ဖတ္ေနရတာနဲ႔ ယားျပီး၊ အဖုအပိန္႔ေတြ ထြက္ရတဲ့အထဲ ေဆးနည္းမေျပာေသးလို႔ ေဒါသထြက္ေနသလား။ ဒီဆိုရင္ ခပ္ျမန္ျမန္ (ဘာမီတြန္) ေသာက္လိုက္ဗ်ာ။ “ဆရာရယ္ ဒါေလာက္ေတာ့ သိပါတယ္။ ေသာက္ေနတာဘဲ၊ ေပ်ာက္မွ မေပ်ာက္တာ။ သက္သာျပီး ထပ္ျဖစ္တယ္ရွင့္”။ နဲနဲေအာင့္ထားျပီး ဆက္ဖတ္ပါ။

မတည့္တဲ့အရာေတြထဲမွာ အမ်ားဆံုးလည္းျဖစ္၊ အဆိုဆံုးလည္း တစ္ ကေတာ့ Drug allergies ေဆးတမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ မတည့္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ “ေဆး” ဆိုတဲ့ ဗမာစကားဟာ အေတာ္ကို ေကာင္းတာပါ။ ေဆးလို႔ ေျပာတာနဲ႔ ေရာဂါဘယေတြ ကင္းေစမယ္။ ခြန္အားကိုေပးမယ္။ “ေပ်ာက္ေစ” ဆိုတဲ့ ေစတလံုးပိုင္လို႔ အဓိပၸါယ္ကို ေဆာင္တာပါ။ တကယ္ေတာ့ ေဆးဟာ အေကာင္း-အဆိုး ဒြန္တြဲေနတာမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ေဆးမွာမဆို Side-effect ဆိုတဲ့ ေဘးထြက္ ဆိုးက်ိဳးေတြ အနည္းနဲ႔အမ်ား ရွိၾကတယ္။ အဲဒါေတြထဲမွာ (အလာဂ်ီ) ဆိုတာက တခုပါ။

Anaphylaxis ေခၚတဲ့ (ေရွာ့ခ္) “အျပင္းအထံမတည့္ျခင္း” ကေတာ့ အသက္ရွဴတာ၊ ႏွလံုးခုန္တာေတြ မမွန္ျဖစ္လာျပီး၊ အေရးေပၚေဆးကုမွ အသက္ရွင္ႏိုင္တဲ့အထိ ဆိုးပါတယ္။

အစားအေသာက္ေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာကို (အလာဂ်ီ) အမ်ိဳးအစား(၁)လို႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ Food allergies ထဲမွာ Seafood ပင္လယ္စာ၊ ႏြားႏို႔၊ ဥ၊ ငါး၊ အေစ့အဆံ၊ အခ်ဥ္သီး၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေတြပါတယ္။ ကဲ သိျပီေနာ္ အသားေတြကသာ (အလာဂ်ီ) ရေစတာ မဟုတ္ဘူး။

ခရီးေ၀းတခုသြားရင္း တျခားႏိုင္ငံတခုမွာ (တက္စီ) သမားနဲ႔ ေလေပးေျဖာင့္လာေတာ့ သူကေမးတယ္။ “ခုေခတ္မွာ Allergy ဆိုတာ သိပ္ေပါတယ္။ ဘာလို႔လဲ” တဲ့။ ကားဆရာအရြယ္က လူၾကီးပိုင္းမို႔ အေတြ႔အၾကံဳဳအရ ေျပာတာေနမွာပါ။ အရင္က အဲလိုမရွိပါဘူးတဲ့။ ဆိုခ်င္တာက ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆီမွာသာမဟုတ္ သူမ်ားတိုင္းျပည္ေတြမွာပါ ဒုကၡေပးပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္တာက အရင္တံုးက မရွိခဲ့တာေတြ အခုရွိလာေနလို႔ ျဖစ္ရတယ္လို႔ ေျပာရမွာပါ။ အရင္က မရွိတာေတြထဲမယ္ အစားအေသာက္နဲ႔ အသံုး အေဆာင္ေတြ အစံုပါဘဲ။ အသစ္ထြင္လိုက္တဲ့ ပစၥည္းမ်ိဳးစံု၊ အစားအေသာက္မ်ိဳးစံု၊ ဒါေတြေၾကာင့္ ေနာက္ဆက္ ျဖစ္လာရတဲ့ အနံ႔အသက္သစ္ေတြ၊ လူေျပာမ်ားလာျပီျဖစ္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ ညစ္ညမ္းတာေတြကိုပါ လက္ညွိဳးထိုးရမွာ ျဖစ္တယ္။

မတည့္တာတခုခု ကိုယ္ခႏၶာထဲ ၀င္လာရင္ လူကေန သူ႔ကို တန္ျပန္ႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ (အင္တီေဘာ္ဒီ) ဆိုတဲ့ ေဆးပညာလို ေျပာရရင္ IgE တနည္းေျပာရရင္ “အတြင္းအား” ဆိုတာ အလိုလို ထြက္လာတယ္။ သူ႔လူနဲ႔ ကိုယ့္လူ ရန္ျဖစ္-စစ္ခင္း ၾကတာကို (အလာဂ်ီ) လို႔ ေခၚလိုက္တာပါဘဲ။ ႏွာရည္ေတြထြက္၊ ယားယံ၊ မ်က္လံုးေတြနီရဲ၊ အေရျပား အဖုအပိန္႔ထြက္၊ ၀မ္းပ်က္၊ စတာေတြ ျဖစ္လာမယ္။

စစ္ကိုင္းေဆးရံုၾကီးမွာ တာ၀န္က်တံုးက အျပာ၀တ္ဆရာမတဦးရဲ႕ခင္ပြန္း ဆံပင္ဆိုးေဆးအသစ္ သံုးမိတာ ေဆးရံုေတာင္ တက္ကုရတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဆံပင္ဆိုးေဆး မွန္သမွ်ကို မသံုးခင္ စမ္းရတယ္။ လက္ဖ်ံေပၚမွာ ဆိုးေဆးကို တို႔ထားျပီး၊ ၅ မိနစ္၊ ၁၀မိနစ္ စျဖင့္ ေစာင့္ၾကည့္ရတယ္။ နီရဲ၊ ယားယံလာတာ မျဖစ္မွ ဆံပင္ကုိ ဆိုးရမယ္။

အနာသိ ေဆးရွိလို႔ ဆိုေပမဲ့ အနာထပ္မျဖစ္ေအာင္ ဘာကိုမတည့္တာလည္းဆိုတာ သိဘို႔ လိုလာတယ္။ အမ်ားစုေသာ လူနာေတြက ဘာကိုမတည့္ ျဖစ္ေနတာကို မသိၾကပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ျဖစ္တတ္တဲ့လူေတြ ထပ္ျဖစ္ေနရတာေပါ့။ မတည့္ဘူး ထင္တာကို ေသျခာေအာင္၊ အတိအက် သိေအာင္လုပ္တဲ့နည္းကေတာ့ Desensitization ေသြးစမ္းနည္းနဲ႔ အေရျပား စမ္းနည္းဆိုျပီး ရွိပါတယ္။ ကရိကထ အေတာ္မ်ားပါတယ္။

ဒီလိုမ်ိဳး လုပ္ႏိုင္တဲ့ အခြင့္အလမ္းမရွိရင္ ကုိယ့္အား ကိုယ္ကိုးရပါလိမ့္မယ္။ ငါ ဘာနဲ႔ တကယ္မတည့္တာလဲ ဆိုတာ စနစ္တက် ဆန္းစစ္-ေရြးထုတ္-ေရွာင္က်ဥ္ပါေလ။ မဲမဲျမင္တိုင္းေတာ့ တေစၧမမွတ္ေလနဲ႔။ လူသံုးပံုတပံုေလာက္က အစား တမ်ိဳးမ်ိဳး ေရွာင္ေနၾကတယ္လို႔ ေျပာႏိုင္ေပမဲ့ တကယ္ မတည့္တာကေတာ့ ၃% ေလာက္သာရွိတယ္လို႔ သုေတသန လုပ္ေတာ့ ေတြ႔ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းခ်င္း ေနာက္တာရွိတယ္ မဟုတ္လား၊ “နင္ အရင္စားၾကည့္၊ နင္ ဘာမွမျဖစ္မွ ဒို႔စားမယ္။” ဒါဟာ အေတာ္ ပညာရွိတဲ့နည္းဗ်။

ဗမာလူမ်ိဳးပီပီ ခန္႔မွန္းတာကို လြယ္လြယ္ၾကီး လုပ္တတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ထင္တယ္။ ဒါမ်ားလား မသိ။ ေဘးက လူေတြကလည္း ေစတနာေတာ့ ရွိတာေပါ့။ ဟိုဟာက မတည့္ဘူးေအ့။ ဒီဟာကို မစားနဲ႔ကြ။ ဒီလိုနဲ႔ ေရွာင္လိုက္ရတာမ်ား စားစရာကို မရွိေတာ့ဘူး။ အသားေၾကာင့္ထင္လို႔ (ဗက္ဂ်ီ) လုပ္လိုက္ရတဲ့အျဖစ္က ဒါ့ေၾကာင့္ေပါ့။

အမွန္က မတည့္တာ တမ်ိဳးထည္း ျဖစ္ေလ့ရွိတာပါ။ တမ်ိဳးမွာေတာင္ တိတိက်က်ေျပာရရင္ တမ်ိဳးထဲကမွ တမ်ိဳးက မတည့္တာမ်ိဳး။ ေခါင္းရွဳတ္မသြားနဲ႔၊ ဒီလိုပါ။ ဟင္းတခြက္ခ်က္ရင္ အမယ္မ်ိဳးစံု ထည့္ခ်က္ရတယ္ မဟုတ္လား။ အဲဒီထဲက နံနံပင္ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ၾကက္သြန္နီ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ကိုယ္နဲ႔မသင့္တာက တခုခုထဲ ျဖစ္မွာပါ။

အသံုးအေဆာင္ေတြမွာလည္း အဲလိုဘဲ။ ေခါင္းေလွ်ာ္ရည္တခုမွာ အမယ္စံုထည့္ လုပ္ထားတာကိုး။ ေမႊးေအာင္လုပ္တဲ့ ဓါတုပစၥည္းေလးတခုေၾကာင့္ ေခါင္းေလွ်ာ္ရည္နဲ႔ မတည့္တာျဖစ္ေစတယ္။ (ေကာ့စ္မက္တစ္) လို႔ေခၚတဲ့ အလွသံုး ပစၥည္းေတြ၊ ေန႔စဥ္သံုး ပစၥည္းေတြထဲက တမယ္မယ္ကေန ကိုယ္နဲ႔မသင့္တာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြတဦးရဲ႕ဇနီးဆိုရင္ ဆပ္ျပာမွန္သမွ် မတည့္တဲ့ဘ၀ ေရာက္ေနရရွာတယ္။ သူတို႔ အေမရိကားေရာက္ေတာ့လည္း ဒီအတိုင္းဘဲတဲ့။ အလာဂ်ီရလို႔ ဗမာျပည္က ခြါတာေတာ့ မလုပ္နဲ႔ေပါ့။

ေရွာင္ရန္ မသိေသးရင္ ေဆာင္ရန္ကေတာ့ Antihistamines ေဆးမ်ားပါဘဲ။ Allergy ျဖစ္ရင္ ေသြးျဖဴဥတမ်ိဳးျဖစ္တဲ့ Basophil ကေန Histamine ထုတ္ေပးတယ္။ ဒါကို ဆန္႔က်င္တဲ့ေဆးေပါ့။ (ဘာမီတြန္) လို ေဆးေတြကို လူတိုင္းေလာက္ သိေနၾကျပီ။ ဒီေဆးမ်ိဳးေတြဟာ Over-the-counter (OTC) drugs လို႔ေခၚတဲ့ ေကာင္တာေပၚ တင္ျပီး၊ ဆရာ၀န္လက္မွတ္ မလိုဘဲ၊ အလြယ္တကူ ၀ယ္ယူႏိုင္တဲ့ ေဆးအမ်ိဳးေတြထဲမွာ ပါတယ္။ ေဆးျပားသာမက အေရးေပၚလိုရင္ ထိုးဘို႔ ထိုးေဆး၊ လိမ္းေဆး၊ ရွဴေဆးနဲ႔ မ်က္စဥ္းေတာင္ ရွိပါတယ္။

(အင္တီ-ဟစ္စ္တမင္း) ေတြဟာ အိပ္ခ်င္၊ ေခါင္းကိုက္၊ မ်က္စိျမင္ေ၀၀ါး၊ ၀မ္းခ်ဳပ္၊ အာေျခာက္၊ ေခါင္းမူး၊ ဆီးသြားရခက္၊ ေခါင္းမၾကည္မလင္ျဖစ္တတ္တဲ့ ေဘးထြက္မေကာင္းက်ိဳးေတြရွိပါတယ္။ ခုေခတ္မွာေတာ့ အိပ္ခ်င္ေစျခင္းမရွိတဲ့ ဒုတိယ၊ တတိယမ်ိဳးဆက္ဆိုတာေတြ ေပၚလာပါျပီ။ တကယ္လို႔ ထပ္သိခ်င္ရင္ ဆက္ဖတ္ပါ။

Alimemazine (Trimeprazine), Chlorphenamine (Chlorpheniramine), Clemastine, Cyproheptadine, Hydroxyzine, Promethazine ဆိုတာေတြ ျဖစ္ေနရင္ သိပ္အေကာင္းၾကီး မဟုတ္ေသးဘူး။ ဒီေဆးေတြက အိပ္ခ်င္တယ္။ အလုပ္လုပ္စရာမရွိေအာင္ ကံေကာင္းသူမ်ားဆိုရင္ေတာ့ အံကိုက္ဘဲ။ ေဆးနဲ႔ မွိန္းေနေပါ့။

Acrivastine (Semprex, Benadryl), Cetirizine (Zirtec, Zyrtec), Desloratadine (Neoclarityn), (Telfast 120, Telfast 180, Allegra), Loratadine (Clarityn, Clarityne, Boots Antihistamine Tablets, Claritin), Mizolastine (Mizollen, Mistamine) ေတြကေတာ့ အိပ္ခ်င္ေစျခင္းမရွိတဲ့ ဒုတိယမ်ိဳးဆက္မို႔ ပိုေကာင္းတယ္လို႔ ညႊန္းလိုက္ပါတယ္။

(အလာဂ်ီ)ရတတ္သူမ်ား လက္ကိုင္အိပ္ထဲမွာ ZYRTEC (Cetirizine hydrochloride) ကို ေဆာင္ထားပါ။ စားေဆး၊ ေသာက္ေဆး။ သူက 5 mg, 10 mg ဆိုျပီးလာတယ္။ အသက္ ၆ ႏွစ္အထက္ဆိုရင္ တေန႔ တျပား။ အစာနဲ႔နီးမွ ေ၀းမွ ဆိုတာ မရွိဘူး။ ေရာဂါျပင္းရင္ေတာ့ ပိုေသာက္ရမယ္ေပါ့။ တေန႔ကို ႏွစ္ခါ ခြဲေသာက္လဲရတယ္။ အသက္ငယ္ရင္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္အလိုက္ ေလွ်ာ့ေသာက္ရမယ္။ တ၀က္၊ ေလးပံုတပံု။ တဆက္တည္း မွတ္ထားေပါ့၊ ေဆးဆိုတာ ကုိယ္အေလးအခ်ိန္နဲ႔ ေပးရတာ။ ဇာတာသက္ၾကည့္ ေပးတာ မဟုတ္ပါ။

ေစ်းခ်ိဳခ်ိဳ၊ ေပါပါလြယ္လြယ္ ၀ယ္ရတဲ့ ဗမာျပည္မွာ Burmeton နဲ႔ ကုလားျပည္မွာ Avil တို႔ဟာ Pheniramine maleate ေဆးပဌမမ်ိဳးဆက္ေတြပါ။ သံုးႏိုင္ပါတယ္။ ေျပာခဲ့သလို အိပ္ခ်င္လိမ့္မယ္။ စိုးရိမ္တတ္ရင္ ထိုးေဆးနဲ႔ ေဆးထိုးအပ္ပါ ေဆာင္ထားပါ။ ပုလိပ္နဲ႔ေတြ႔ရင္ေတာ့ ေသေသျခာျခာ ရွင္းျပေပါ့။

ပုရြက္ဆိတ္ကိုက္ရင္၊ ျခင္ကိုက္ရင္ လိမ္းဘို႔ ပရုပ္ဆီအနီ အသံုးက်ပါတယ္။ (အင္တီ-ဟစ္တမင္း) ပါတဲ့လိမ္းေဆးလည္း သံုးႏိုင္သလို၊ Xylocaine (Lidocaine) 2% ထံုေဆးပါတဲ့လိမ္းေဆး၊ Calamine Lotion တို႔က ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ယူပစ္သလို၊ အနာ-အယား သက္သာသြားမယ္။

(အလာဂ်ီ)က မိဘမ်ိဳးရိုးလိုက္တတ္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ “အေမ-အေဖကို ေရြးျပီးမွ အမ်ိဳးေတာ္ၾကေပေတာ့။” ငယ္တံုးက မတည့္ေပမဲ့ ၾကီးလာေတာ့ ေရွာင္စရာမလိုေတာ့တာလည္း ျဖစ္တတ္တယ္။ လူၾကီးမ်ား ဒီေနရာမွာ ကံေကာင္းတယ္ေနာ္။ စက္ရံုေတြေပါတဲ့ေနရာ၊ လူေတြရွဳတ္တဲ့ျမိဳ႔ၾကီးေတြမွာ ပိုျဖစ္တတ္တယ္။ ေတာသူေတာင္သားေတြက ဒီတခ်က္မွာ သာတယ္။ ေယာက္်ားေလးမ်ားက မိန္းကေလးေတြထက္ အျဖစ္မ်ားသတဲ့။ “အမ်ိဳးသမီးမ်ား ဂုဏ္ယူၾကပါေလ။” ေဆးစာထဲ ေရးတာသာ ေျပာတာပါ။ (အလာဂ်ီ) အေၾကာင္း လွမ္းေမးတာက အမ်ိဳးသမီးေတြခ်ည္း ျဖစ္ေနတာမို႔ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြ သုေတသန လုပ္တဲ့အထဲ ပါသြားၾကပံုမရဘူး။ ေနာက္တခါလာရင္ ေရွ႕ကေန။

(ေကာ့စ္မက္တစ္) ကို ေရွာင္ႏိုင္သမွ် ေရွာင္ပါ။ သဘာ၀ပစၥည္းေတြျဖစ္တဲ့ သနပ္ခါး၊ နံ႔သာျဖဴ၊ နံ႔သာနီ၊ ကရမက္ထက္ မက္စရာ မရွိပါ။ အသစ္ေတြ ဘယ္လို ဆန္းဆန္း၊ အေကာင္းစားလို႔ ဘယ္လိုၾကြားၾကြား၊ သဘာ၀၊ ရိုးရာ၊ ထံုးစံ၊ မဟုတ္တာ မွန္သမွ် ေမးခြန္းထုတ္ခံေနၾကရပါျပီ။ (အလာဂ်ီ) ဟာ (ေအလီယံ) သေဘာျဖစ္ပါတယ္။

တင့္ေဆြ
၂၃-၅-၂၀၁၀

No comments:

Post a Comment