Monday, April 26, 2010

Medical Science and Arts ေဆးသိပၸံ ႏွင့္ ၀ိဇၨာပညာ

ေဆးေက်ာင္းသားဘ၀ကို ျပန္ျပီးေအာက္ေမ့၊ ဆင္ျခင္လိုက္ရင္ တျခား တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားဘ၀ေတြနဲ႔ အေတာ္မ်ားမ်ား အတူတူပါဘဲ။ ေဆးေက်ာင္းျဖစ္လို႔ ၀ိဇၨာဘာသာရပ္နဲ႔ ခပ္ေ၀းေ၀း ျဖစ္ေစတာေတာ့ အမွန္ဘဲ။ ဒါေပမဲ့ အေ၀းၾကီး မဟုတ္ဘူး။ ဇ၀နရဲ႕ “ေကာလိပ္ဂ်င္” ေၾကာင့္ ေဆးေက်ာင္းမဟုတ္တဲ့ တကၠသိုလ္ေတြကိုပါ အထင္ၾကီးမိပါတယ္။ ၀ိဇၨာပညာ၊ အႏုပညာ၊ စာေပ-ယဥ္ေက်းမႈ ဆိုတာေတြကို ဆယ္တန္းအမွတ္က အေ၀းၾကီး ပို႔မျပစ္ႏိုင္ပါ။

လ်ွပ္စစ္ဂီတာ ေပၚစေခတ္မွာ ေကာင္းေကာင္း တီးခပ္ႏိုင္သူေတြ ေဆးေက်ာင္းမွာ ရွိတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာ အင္မတန္ေတာ္တဲ့ ဂီတသမားေတြ ရွိတယ္။ ႏွစ္ေယာက္ကဆို မ်ိဳးရိုးအရကို ေတာ္ၾကတာ။ တခါက နာမည္ၾကီးျပီးသား အဆိုေတာ္ (အဂၤလိပ္စာ ဆရာမလဲ ဟုတ္တယ္)၊ ေဆးေက်ာင္း ပြဲေလးတခုမွာ သီခ်င္းဆိုတာကို သူငယ္ခ်င္းက မယ္ဒလင္ တီးေပးရတယ္။ ဆိုျပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက ျပန္ေျပာတယ္၊ “ဆရာမ ဆိုတာ စည္းတခ်က္ လြဲတယ္ကြ႕႕႕”တဲ့။ တေယာက္ရဲ႕ ဖေအက တျပည္လံုးသိတဲ့ အလကၤာေက်ာ္စြာဘြဲ႕ရ သီခ်င္းေရးဆရာ။ သူ႔သား ဆရာ၀န္က ပုေလြနဲ႔ တေယာသမား၊ ခြဲစိတ္အထူးကု။

စတီရီယိုေတးေတြ စေပၚလာတဲ့ သီခ်င္းေခတ္ထဲမွာ နာမည္ၾကီးတေယာက္ ဆိုတာေတြကို ေရးခဲ့သူ သီခ်င္းေရးဆရာက ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ အေဆာင္အတူ တကုတင္ေက်ာ္မွာ ေနတယ္။ မႏၲေလး၊ ဖါသာလဖုန္း အေဆာင္မွာပါ။ အဲဒီတံုးက အျမဲလိုလို သူ႔ကို ေတြ႕ေနရတာက ရွမ္းေဘာင္းဘီ၀တ္ျပီး၊ ပုေလြတေခ်ာင္းနဲ႔ ဂီတာတလက္၊ ေဟာင္းေနပါျပီ။ သူ႕အဆိုေတာ္ ဆံုးသြားရွာတာေတာင္ မၾကာလွေသးဘူး။

မနက္တိုင္း ေဆးေက်ာင္းက နံရံကပ္သင္ပုန္းမွာ ကာတြန္းလက္ရာတခု ေန႔စဥ္ လိုလို အလကား ဖတ္ရတယ္။ ေကာင္းလိုက္တာ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့။ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္က ပန္းခ်ီသမား၊ အေပ်ာ္တန္းအဆင့္ပါ။ ၁၉၇၂-၇၃ ေဆးေက်ာင္းမဂၢဇင္း စထုတ္ေတာ့ မ်က္ႏွာဖံုးဆြဲရဘူးတယ္။ ခုထိ ဂုဏ္ယူေနတာကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက သူတို႔ ရည္းစားေတြရဲ႕ အျဖဴ-အမဲ ဓါတ္ပံုျပျပီး၊ ပံုုတူဆြဲ အပ္ၾကတာပါ။ ေက်ာင္းသူတေယာက္ပံုကို ၾကိဳက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက ခိုင္းလို႔ (အနာတမီ) လက္ေတြ႕ခန္းထဲ သူမ်ားေတြ (ဒိုင္ဆက္ရွင္) လုပ္ေနတံုး ခိုးျပီး၊ ပံုတူ ဆြဲေပးရဘူးေသးတာ။ သူတို႔ မညားၾကပါဘူး။

၀ါသနာရွိလို႔ အရင္က ၀သ လို႔ေခၚတဲ့ မႏၲေလး ၀ိဇၨာႏွင့္သိပၸံတကၠသိုလ္ကို သြားသြားျပီး၊ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ နားေထာင္ခဲ့တယ္။ ဆရာၾကီး ဦးေက်ာ္ရင္ကို မီလိုက္တယ္။ ဆရာၾကီး ဦးဆန္းထြန္း ေဟာတာကိုလဲ ခဏခဏ နားေထာင္ဘူးတယ္။ မႏၲေလးမွာက စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ အေတာ္ ေခတ္စားခဲ့တာ။ ရုပေဗဒပါေမာကၡ ဦးေက်ာ္ျမင့္ လဲပါတယ္။ ဒါကလဲ “သိပၸံလိုင္းဆိုတာ သီးျခားကမၻာထဲ ေရာက္သြားတာ မဟုတ္ဘူး” လို႔ ဆိုလိုက္တာဘဲ။ ေဆးေက်ာင္းသား အခ်င္းခ်င္း စာအုပ္ငွားဖတ္ရင္ တကၲသိုလ္ဘုန္းႏိုင္ စာအုပ္ျဖစ္ တတ္တယ္။ သူငယ္ခ်င္း မိန္းကေလးတေယာက္ကို “သူငယ္ခ်င္း လို႔ဘဲ ဆက္၍ေခၚမည္ ခိုင္” ကို လက္ေဆာင္ေပးဘူးတယ္။ အႏွစ္ ၂၀ ေလာက္ ၾကာေတာ့ ဖုန္းထဲမွာ ျပန္ေတြ႔တယ္။ သူက “သူငယ္ခ်င္း မင္းကို အားေပးေနမယ္” တဲ့။

မႏၲေလး ၀ိဇၨာနဲ႔သိပၸံက ျမန္မာစာပါေမာကၡ ဆရာၾကီးဦးခ်မ္းျမ (ျမေကတု) ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေဆးေက်ာင္းလာျပီး ေဟာတာ ေျပာတာ ရွိတယ္။ “ရကန္” ကို သူကိုယ္တိုင္ ဆိုျပတာ မွတ္မိေနတယ္။ လူထုဦးလွ၊ ေဒၚအမာတို႔လဲ လာေဟာၾကတယ္။ ဆရာ၀န္ လုပ္မဲ့သူေတြကို ဒီလို အႏုပညာနဲ႔ မေ၀းေအာင္ လုပ္ေပးဘို႔ အသိရွိၾကတဲ့ "ဆရာ၀န္ဆရာ" ေတြကို ေက်းဇူးတင္ဘို႔ သိပ္ေကာင္းတယ္။ အဲလို ျမင္ဆရာ-ၾကားဆရာေတြေၾကာင့္ ေနာင္ ကိုယ္တိုင္ က်န္းမာေရး ျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံေရး ျဖစ္ျဖစ္ လူေတြကို ေျပာေဟာ စည္းရံုးရေတာ့ ပိုအဆင္ေျပလို႔ ေက်းဇူးၾကီလွပါတယ္။ ၁၉၉၀ ကာလတံုးက မံုရြာမွာ စည္းရံုးေရးတရား ေဟာတာေျပာတာ နည္မည္ၾကီးသူတေယာက္ဟာ ဆရာ၀န္မတဦးပါ။ ကက္ဆက္ေခတ္မို႔ လူေတြက ကူးျပီး၊ နယ္တကာ ရပ္တကာ ျဖန္႔ေပးၾကတယ္။

ေနာင္ႏွစ္ေတြ အေတာ္ၾကာရင္ ကမၻာထိ နာမယ္ေပါက္တဲ့ ႏွစ္ရွည္ အက်ဥ္းသားျဖစ္လာမဲ့ ပုဂၢိဳလ္နဲ႔အတူ ေပၚထြန္းခဲ့ဘူးတဲ့ ဟံသာ၀တီ သတင္းစာတိုက္က စေနစကား၀ိုင္းကိုလဲ မီခဲ့တယ္။ အားက်တာနဲ႔ စေနသတင္းစကား၀ိုင္းကို ဖန္တီးခဲ့တာက အဲဒီက မ်ိဳးေစ့ပါဘဲ။ စေနေန႔ ညေန ၃ နာရီတိုင္း ၀ိုင္းျပီး ႏိုင္ငံေရးစကားေျပာၾကတယ္။ Brain storming လို႔ ေခၚတာမ်ိဳး။ “ဦးေႏွာက္ ဥာဏ္ပြါး စကားဖလွယ္” လို႔ ကြ်န္ေတာ္က ဘာသာျပန္တယ္၊ တိုက္ရိုက္ ျပန္တာမို႔ သံုးလို႔ သိပ္မတြင္က်ယ္ပါဘူး။

ဆရာ၀န္ စာေရးဆရာေတြကေတာ့ မ်ားသလား မေမးနဲ႔။ သူတို႔တေတြအေၾကာင္း စာတအုပ္ သပ္သပ္ေရးမွ ျဖစ္မွာ။ သၾကၤန္ကာလ အျပင္ေရာက္ ဆရာ၀န္ေတြ အခ်င္းခ်င္း ပို႔ေပးေနၾကတာကေတာ့ ၁၉၈၀ ျမိဳ႕မသၾကၤန္သီခ်င္းေတြပါ။ သူငယ္ခ်င္း ဆရာ၀န္တေယာက္ဆိုရင္ ပြဲလမ္းရွိတိုင္း ကဗ်ာရြတ္တယ္။ သူစပ္တာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဆရာတင္မိုး ကဗ်ာမွန္သမွ် အလြတ္ရြတ္တဲ့လူ။ “ကဗ်ာ ေပၚတာ”လို႔ သူကပဲ ေျပာတယ္။

ရွိေသးတယ္။ ေဆးေက်ာင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္။ ရည္းစားပံုကို ကြ်န္ေတာ္ ပံုတူဆြဲေပးရသူေတြထဲက တေယာက္ေပါ့။ သူက ေစာင္းတီး အေတာ္ကို ေတာ္တာ။ ဗမာမဟုတ္ဘူး ရွမ္း။ ေနာင္ႏွစ္ေတြၾကာေတာ့ ျပည္ေထာင္စု အေရးကို လံုးပမ္းမႈေတြ လုပ္တဲ့အထဲမွာ တိုင္းရင္းသားတဦးကေန စာတပုဒ္ ေရးဘူးတယ္။ “တိုင္းရင္းသားသီခ်င္း တပုဒ္ေလာက္ကို ဗမာတေယာက္က ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ဆိုျပရင္႕႕႕” ဆိုတာကို ဖတ္ရေတာ့၊ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ဆရာ၀န္ကို သြားအမွတ္ရတယ္။

Dr. တင့္ေဆြ
၁၄-၁၁-၀၉
၂၆-၄-၂၀၁၀

No comments:

Post a Comment